พวกเราคงทราบอยู่แล้วว่า ยิ่งเราเติบโต ตารางเรียนก็จะเริ่มเพิ่มขึ้น จากวัยเด็กเข้าโรงเรียนเป็นผู้ใหญ่ที่ไปทำงาน
เด็กอนุบาล แทบไม่เรียน เป็นกิจกรรมเล่น ดื่มนม นอน แม้ตารางเรียนเท่าเด็กประถม
เข้าสู่เด็กประถม ไปรร.กันตั้งแต่ 8.00-15.00 น.การนอนกลางกลางวันก็หายไป
เริ่มเรียนหนักเป็นเรื่องเป็นราว ชั่วโมงอิสระ-ออกกำลังมาก เกรดเริ่มออกผลสู่ผู้ปกครอง
ระดับมัธยม เริ่มมีการแข่งขัน เรียนอย่างจริงจัง ไปกวดวิชา สร้างเป้าหมายในอนาคต สนใจออกหาประสบการณ์
ตารางเรียนเริ่มแน่นขนัด ถ้าไม่เรียนนอกตาราง เวลาเรียนจะเป็น 8.00-16.00 น.
และเมื่อเข้าสู่มหาวิทยาลัย ขณะที่บางส่วนแยกไปทำงานเลย
นักศึกษาต้องเริ่มศึกษากันในสาขาระดับสูง เรียนเฉพาะทาง สามารถลงทะเบียนเรียนจัดการเวลาอย่างอิสระเต็มที่
แผ่นด้านบนเป็นตัวอย่างตารางเรียนของนิสิตมหาวิทยาลัย คณะวิศวกรรมาสตร์ ปีที่หนึ่ง เทอมหนึ่ง
ภาคปกติเรียนวันจันทร์-ศุกร์ ในส่วนของรายละเอียดวิชาด้านล่างถัดลงมา
แต่ละวิชาแสดงหน่วยกิต ซึ่งเทอมนี้ วิชาละ 3 หน่วยกิตทุกวิชา
"หน่วยกิต 1(2-3-4)"
ตำแหน่งเลข 1 หมายถึง จำนวนหน่วยกิตของวิชานี้ (บอกความสำคัญของวิชา)
ตำแหน่งเลข 2 หมายถึง จำนวนชั่วโมงที่ต้องเรียนบรรยายต่อสัปดาห์ (ชั่วโมงนั่งฟัง นั่งจดเลคเชอร์)
ตำแหน่งเลข 3 หมายถึง จำนวนชั่วโมงที่ต้องเรียนปฎิบัติการบรรยายต่อสัปดาห์ (ลุยงาน จับเครื่อง งานโปรเจก)
ตำแหน่งเลข 4 หมายถึง จำนวนชั่วโมงที่ต้องเรียนที่ต้องศึกษาเอง (อ่านเอง นอกตาราง จัดการเอาเอง)
เช่น รหัส 310101 วิชาเรียนเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ 3(2-2-5)
3 หน่วยกิต เรียนบรรยาย 2 ชั่วโมง เรียนปฎิบัติการ 2 ชั่วโมง ศึกษาเอง 5 ชั่วโมง
ต่อไปมาคำนวณชั่วโมงเรียนในมหาวิทยาลัย
จำนวนชั่วโมงทั้งหมดที่ต้องใช้เรียนใน 1 สัปดาห์ทั้งหมด นั้นคือรวมจำนวนชั่วโมงศึกษาเองด้วย
= [ (2+2+5)*1 ] + [ (3+6)*6] = 63 ชั่วโมงต่อสัปดาห์
(นอกจากหน่วยกิตเท่ากันหมด แต่ละวิชายังใช้เวลาเรียนต่อสัปดาห์เท่ากันอีกด้วย)
ดูรวมๆแล้ว บรรยากาศจากนิสิตที่กำลังมองอยู่ เห็นว่านิสิตส่วนใหญ่ใช้เวลาเรียนเฉพาะในคาบเท่านั้น
คือ เรียนชั่วโมงที่อาจารย์มาควบคุมเท่านั้น ส่วนชั่วโมงที่อ่านเอง มีเพียงนิสิตจำนวนเล็กน้อยสามารถทำสำเร็จ
พอได้ลองเขียนตารางเรียนที่เพิ่มชั่วโมงอ่านเองไปด้วยแล้ว ตารางแน่นขนัด ขนาดที่แทบทำไม่ได้
ดูเหมือนการเรียนในมหาวิทยาลัยให้ได้ดีนั้นทำได้ยากลำบาก ต้องอาศัยความขยันมาก